♥ کاش ميشد عشق را تفسير کرد♥

♥ کاش ميشد همچون گلها ساده بود♥

♥ سادگی را با تو عالمگير کرد♥

♥ کاش ميشد در خراب آباد دل خانه احساس را تعمير کرد♥

♥ کاش ميشد در حريم سينه ها عشق را با وسعتش تکثير کرد♥

گفتي مي خوام بهت بگم همين روزا مسافرم
«بايد برم» براي تو فقط يه حرف ساده بود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبتِ اين جوري عاشق شدنه
***
سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه
***
دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون
اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه
***
بمون واسه خونه‌اي که محتاج عطر تن توست
بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست!

خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی ♥

وقتی عاشق باشی و هیچ کس از دل عاشقت باخبر نباشد ♥

وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی ♥

وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند ♥

وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد ♥ 

وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود ♥

وقتی تمام درها به رویت بسته است ♥

چرا وقتی که آدم تنها میشه ♥ غم و غصش قد یه دنیا میشه ♥

میره یه گوشه پنهون میشینه ♥ اونجا رو مثل یه زندون میبینه ♥

غم تنهایی اسیرت میکنه ♥ تا بخوای بجنبی پیرت میکنه ♥

سکوت تنهايــــــــــي ام را تو بشکن : 

با زمزمه هـــات ، با ترانه هــــات،

با هيــــــاهوي خنده هـــات ، با آواي کلمــــات ،

با گرماي دستــــات ، با نور ديدگــــانت ، با هياهوي شادي هـــات

بشکــــــن و خورد کن سکوت تنهايـــــــي ام را ...

بگــــــــذار انعکــاس آن چيزي بـــاشد جز تنهايــــــــي ...

بگــــــــذار آن برگشت تو باشــــي ...

امروز خيلي دلم گرفته بيشتر از هميشه نمي دونم شايد داره نفساي آخرو مي کشه

اي دل بي چاره تو هم خودتو گرفتار من کردي چرا؟؟؟

چرا کسي حرف دلمو نشنيد... اي خدا فکر کنم تو هم صداي اونو نشنيدي

نمي دونم شايد شنيدي و مثل بعضي ها اعتناي نکردي

افسوس که ديگه فرصتي نمونده...

و اين دل تو اوج بي کسي داره مي ميره...

افسوس

شايد يه وقتي احتياج به کسي داشت ولي امروز بيشتر از هميشه ميفهمم که بايد تنها باشه

تا اين نفساي آخرو با تنهايي به سر برسونه...

اي خدا

من و دلم تنهاي تنها هم نبوديم ...

يه همسفر داشتيم که هيچ وقت ما رو تنها نمي ذاشت و هميشه تو بد ترين لحظه ها و دردها همراهمون بود

و اون سنگ صبوري براي دلم که حر فا شو بشنوه و يار مهربوني براي من بود

و اون کسي نبود جز تنهايي

ولي امروز تنهايي هم ما رو تنها گذاشت وديگه تنهاي تنهام...

كاش قلبم درد پنهاني نداشت

چهره ام هرگز پريشاني نداشت

كاش مي شد دفتر تقدير عشق

حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش مي شد راه سخت عشق را

بي خطر پيمود و قرباني نداشت

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي

هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي

براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو:

يادت بخير